Lifetime BodyArt Project

In de tijd dat er geen stroom was en ook geen relatie die in iets in dergelijks voorzag begon ik met mijn zogeheten “Lifetime-BodyArt Project” dat tot op heden voortduurt. Daarbij gaat het kort gezegd om een nauwelijks aflatende serie auto-erotische vrijages met talloze, voortdurend veranderende zelf-gearrangeerde spiegelbeelden. Net als Narcissus die zag: in het water van de bron.

Als “pathologisch fenomeen” biedt de hier gepraktiseerde inzet van het eigen lijf als expressiemiddel en gelijktijdig als illusoire partner natuurlijk rijkelijk voer voor psychologen. Artistiek gezien is het een hoogst dankbare creatieve methode: waarlijk authentiek en van een welhaast compromisloze openheid en intimiteit. Misschien daarom trekken de optredende protagonisten in de onpartijdige spiegel zich schijnbaar nauwelijks iets aan van de bestaande conventies. Bovendien richten zij de aandacht op de betrekkelijkheid van leeftijd en zelfs van tijd.